Αύρες

Ο καθένας μας έχει κάτι μοναδικό και ξεχωριστό που κανένας δεν μπορεί να έχει όμοιο. Την αύρα. Είναι όπως τα δαχτυλικά αποτυπώματα ή η μυρωδιά - μοναδική.

Κάθε αύρα έχει ξεχωριστό μήνυμα για τον καθένα που τη συναντάει. Μια αύρα καθαρή και όμορφη για κάποιον μπορεί για κάποιον άλλο να είναι βρόμικη και άσχημη. Αυτό το καθορίζουν υπερβολικά πολλοί παράγωντες αλλά δεν είναι αυτό το θέμα μας.

Σίγουρα ο καθένας μας έχει πετύχει κάποιον στον δρόμο που μας προκαλεί αντιπάθεια ή και απέχθεια, χωρίς απαραίτητα να μας έχει κάνει τίποτα κακό. Είναι η αύρα γύρω από αυτόν τον άνθρωπο. Όλα επάνω του την καθορίζουν. Ακτινοβολεί αόρατα και επηρρεάζει τους γύρω του.

Κάποιοι άνθρωποι αισθάνονται αυτές τις αύρες. Κάποιοι τις βλέπουν κιόλας. Οι πρώτοι, αυτοί που αισθάνονται τις αύρες, είναι οι ευάλωτοι της κατάστασης γιατί είναι υπόδουλοι της ψυχολογικής κατάστασης των άλλων. Αν για παράδειγμα κάποιος είναι πολύ λυπημένος, θυμωμένος, χαρούμενος, ενθουσιασμένος, το ίδιο θα πάθουν και αυτοί. Τις περισσότερες φορές δεν το καταλαβαίνουν ότι το παθαίνουν. Οι δεύτεροι, αυτοί που βλέπουν τις αύρες, έχουν το πλεονέκτημα. Μπορούν εύκολα να αποφύγουν καταστάσεις στις οποίες δε θέλουν να εμπλακούν ή να προκαλέσουν καταστάσεις της αρεσκείας τους. Επίσης, αν είναι ευσυνήδειτοι για την ικανότητά τους μπορούν να αλλάξουν με ευκολία την ψυχολογική κατάσταση των άλλων. Αυτοί μπορούν πιο εύκολα να καταλάβουν την ικανότητά τους αυτή.

Βέβαια όλα αυτά δε γίνονται έτσι απλά και μαγικά. Οι προσωπικότητες των ανθρώπων αυτών είναι που αναπτύσουν τις ικανότητες αυτές. Πολλές φορές δεν γίνονται αντιληπτές και έτσι αυτοί που τις έχουν φαίνονται κυκλοθυμικοί, υπερβολικά ευαίσθητοι, ή απλά τρελοί.

Όταν κάποιος με την ευαισθησία αυτή συναντήσει έναν άνθρωπο με δυνατά συναισθήματα η αύρα του χτυπάει βαριά στο στέρνο και τότε σε μια στιγμή όλα τα συναισθήματα, όλη η ψυχολογία και ένα κομμάτι της προσωπικότητας ξετυλίγονται μέσα του, χωρίς να του ανήκουν.

Κάποιοι ζωγράφοι ή σκιτσογράφοι είναι ικανοί να δουν την αύρα του καθενός και έτσι σχεδιάζουν αυτό που εκπέμπει από μέσα του ο καθένας. Έτσι το αποτέλεσμα μπορεί να βγει όμορφο ή άσχημο αντίστοιχα. Δε φταίει ποτέ ο καλλιτέχνης αλλά η ψυχοσύνθεση του άλλου.

Είχα πάει μια φορά στο Σύνταγμα και κάπου ήταν ένας σκιτσογράφος που σχεδίαζε μια γυναίκα που είχε ποζάρει μπροστά του. Θυμάμαι πως η γυναίκα αυτή δεν ήταν ιδιαίτερα όμορφη. Ήταν παχουλή και το πρόσωπό της είχε πολλές ατέλειες. Αλλά κάτι παρατήρησα τότε. Τα μάτια της έδειχναν κάτι τόσο όμορφο και λαμπερό. Σε λίγο η εικόνα της μπροστά μου έγινε πολύ πιο όμορφη. Προφανώς δεν το είχα δει μόνο εγώ αυτό. Ο σκιτσογράφος είχε φτιάξει ακριβώς αυτό που είδα φροντίζοντας να τονίσει ιδιαίτερα την πηγή της ομορφιάς που έδειχνε η γυναίκα αυτή - τα μάτια της.

Τότε κατάλαβα πως λειτουργούν οι αύρες μας. Εμείς τις καθορίζουμε και τους δίνουμε χρώμα και ύφος. Και αν δεν είναι τόσο λαμπερές τότε τα μάτια μας είναι οι καθρέφτες τους.

Ο καθένας μας μπορεί να νιώσει την αύρα οποιουδήποτε. Απλά κάποιοι μπορούν πολύ πιο εύκολα και πολύ πιο έντονα.