Κλωστές

Κάθε άνθρωπος έχει τα δάχτυλά του τυλιγμένα με μια πολύ λεπτή κόκκινη κλωστή. Κανείς...ούτε καν αυτός που τυλίγετε από αυτήν δεν ξέρει πού καταλήγει. Πολλοί αγνοούν ακόμα και την ύπαρξή της ενώ άλλοι κουράζονται να ψάχνουν την άλλη άκρη της και τα παρατάνε.
Στην άλλη άκρη πάντα υπάρχει κάποιος άλλος που ίσως και αυτός από την πλευρά του να ψάχνει την άκρη της κλωστής στο χέρι του. Όταν βρεθούν οι δυο άκρες η κλωστή μικραίνει και διπλώνεται γύρω από τους δυο ανθρώπους τυλίγωντάς τους. Η κλωστή μπορεί να γίνει γερή αλλά και εύθραστη ανάλογα με τους ανθρώπους που τυλίγει. Ίσως να γίνει μια χοντρή κορδέλα που θα τυλιχτεί τόσες πολλές φορές που θα σπάσει μόνο με τα ψαλίδια της μοίρας. Ίσως όμως η κλωστή να μην προλάβει να τυλιχτεί αρκετές φορές ούτε να προλάβει να γίνει αρκετά γερή με αποτέλεσμα να σπάσει αν προκύψουν προβλήματα.
Όταν η κορδέλα για οποιονδήποτε λόγο σπάσει ο άνθρωπος μένει για πάντα μόνος και ακόμα και αν προσπαθήσει να αλλάξει αυτήν τη θλιβερή μοίρα καταλήγει αργά ή γρήγορα και πάλι μόνος.
Εκτός από την κόκκινη αυτή κλωστή υπάρχουν παντού στο σώμα του κάθε ανθρώπου χιλιάδες ίσως και εκατομμύρια λευκές κλωστές που όλες καταλήγουν σε οποιονδήποτε άνθρωπο που πιθανόν να συναντήσει στη ζωή του. Αυτές οι κλωστές χρωματίζονται με κάθε είδους χρώμα και κάθε χρώμα αντιπροσωπεύει ένα συναίσθημα και μια συμπεριφορά που νιώθουν μεταξύ τους οι άνθρωποι που κρύβονται πίσω από κάθε άκρη.
Αν κάποιος άνθρωπος καταφέρει να βρει την άλλη άκρη της κόκκινης κλωστής του και επίσης καταφέρει να χρωματίσει αρκετές από τις λευκές του κλωστές τότε μπορεί να θεωρηθεί πραγματικά ευτυχισμένος...