Eurovision

Είδα τη Eurovision το Σάββατο...πραγματικά έμεινα ολίγον άφωνη. Ενώ περιμενα κάποια τραγούδια να πάνε καλά από ότι φαινεται οι συμμαχίες έχουν μεγαλύτερη σημασία από την τέχνη του τραγουδιού και της ερμημείας και παρουσίασής του.
Για παράδειγμα είδα το Αζερμπα΄ι΄τζάν. Πραγματικά εντυπωσιάστηκα και πίστευα πως ένα τέτοιο τραγούδι θα έβγαινε στα πρώτα 5 τραγούδια...αλλά πού?
Είδα τη Σερβία και έμεινα με το στόμα ανοιχτό, και ενώ περίμενα να είναι κι αυτό στην 5αδα πάλι λάθος έκανα.
Για τη Ρωσία, βέβαια ήμουν σίγουρη πως θα ήταν από τα πρώτα 3 και τελικά ήταν πρώτο. Κοντά έπεσα :-P.
Η Ελλαδίτσα μας έστειλε ένα κομμάτι που τουλάχιστον εγώ δε περίμενα να τα πάει τόσο καλά όσο τα πήγε τελικά. Έτυχε και ήταν ανάμεσα στα καλά κομμάτια της φετινής Eurovision. Καλό αυτό.
Τέλος πάντων φέτος ήταν ανατρεπτικά τα αποτελέσματα αλλά και πολύ ανατρεπτικές οι παρουσιάσεις... δείτε, παράδειγμα την Αλβανία. Μη μου πείτε πως δεν ήταν κομματάρα.
Γενικά ήταν πολύ ωραία και φέτος και μακάρι να συνεχίσει έτσι :-).

Εξετάσεις - Διάβασμα....άντε να τελειώνουμε

Εδώ και λίγες μέρες έχεουν ξεκινήσει οι εξετάσεις στο σχολείο μου. Ευτυχώς η ύλη δεν είναι δύσκολη και οι μέρες απλωτές.
Το πρόγραμμα θα τελειώσει αργά τον Ιούνιο :-(. Δεν εννοούν να μας αφήσουν ήσυχους μια ώρα αρχίτερα. Τι να κάνουμε όμως? Έτσι είναι τις πιο πολλές φορές.
Είναι και καλοκαίρι τώρα, έχει ανέβει η θερμοκρασία αισθητά και φέρνει μαζί την υπνιλία και τη βαρεμάρα. Ενώ λέω να διαβάσω συνειδητοποιώ ξαφνικά πως δεν μπορώ με τίποτα να διαβάσω εξαιτίας της βαρεμάρας μου.
Είναι σχεδόν εξωφρενικό. Για ένα μήνα θα προετοιμάζομαι και θα γράφω εξετάσεις. Για έναν ολόκληρο μήνα...
Το μόνο που θα θελα τώρα είναι γερό ύπνο και παραλία...να μου λείπει το διάβασμα..

Μέτρο!!!!!! Έλεος πια!!!!!!

Άκουσα στην τηλεόραση για πρότυπα σώματος και φρίκαρα. Πραγματικά δεν εξηγείται αλλιώς, ο κόσμος τρελάθηκε.

'Ακουσα πως γίνονται πλαστικές και δίαιτες σε βαθμό εξωφρενικό από κοπέλες μικρής ηλικίας ως και 15 ετών. Λένε στην Αμερική αντί να δώσουν οι γονείς στην 15χρονη κορούλα τους λεφτά για αυτοκίνητο στα γενέθλιά της της δίνουν λεφτά για πλαστική στήθους. ΣΤΑ 15!!!!!!!! Που στα 15 καλά καλά δεν έχει μπει στο στάδιο ανάπτυξης σύμφωνα με τα δεδομένα του σήμερα. Στο εξωτερικό αλλά και στην Ελλάδα πάρα πολλές - οι περισσότερες γυναίκες προσπαθούν με χίλιους τρόπους να κάνουν τέλειο σώμα και πρόσωπο σαν αυτό στα εξώφυλλα λες και είναι τόσο χαζές (ισως και να είναι) ωστε να πιστεύουν στις αληθινές φωτογραφίες αγνοώντας τα "μαγικά" του photoshop.

Δεν κατηγορώ τους πάντες, βέβαια. Εννοείται πως αν κάποια γυναίκα έχει κάποιο πρόβλημα με τα κυβικά του σώματος ή την αισθητική του προσώπου δικαιούται να βοηθηθεί.

Αλλά με τις άλλες τι γίνεται? Τώρα πια, ακόμα και γυναίκες - κοπέλες με πολυ καλό σώμα και πρόσωπο τείνουν να καταστρέφονται επειδή δεν είναι αυτό που βλέπουν στο εξώφυλλο ενός περιοδικού και λενε: ΟΥΑΟΥ!

Βάζουν το ψεύτικο πιο μπροστά από το αληθινό και ανταλλάσοντας τις θέσεις αυτών των 2. Και πιστεύουν πως ετσι θα γίνουν όμορφες και πως όλος ο κόσμος θα υποκλίνεται μέχρι που συνειδητοποιούν - αργά πλέον - ότι δεν μπορούν να σταματήσουν την αυτοκαταστροφή τους και γίνονται πιο δηστυχισμένες από ότι ήταν πριν.

Δεν μπορεί κανείς να καταλάβει πως όλα θέλουν μέτρο και προσπάθεια όχι μόνο από το σώμα αλλά και το μυαλό?

Μια φίλη μου, ψηλότερη και πιο αδύνατη από μενα, έλεγε πως ήθελε να χάσει βάρος και πως ήθελε να κάνει και πλαστική στο στήθος (είναι 1,70 και 55 κιλά). Όσο και να προσπαθούσα να της αλλάξω γνώμη και όσο και αν της έλεγα ότι καλύτερα να γυμναστεί παρά να μην τρώει δε με άκουγε και έχανε όλο και πιο πολύ βάρος. Κάποια στιγμή έχασε και έφτασε τα 50 κιλά αλλά φαινόταν ιδιαίτερα έντονα. Είχε καταντήσει στα 18 της να είναι τελείως άστηθη και το σώμα της ήταν σχεδόν ανύπαρκτο. Το πρόσωπο της δε είχε γεμίσει ρυτίδες και τα μάτια της είχαν πεταχτεί έξω. Όσο κι αν της έλεγα να σταματήσει δεν καταλάβαινε πως αυτό που έβλεπε - γιατί έβλεπε πως ασχήμενε - ήταν εξαιτίας της ανορεξίας. Νόμιζε πως ήταν φυσικό.

Μόνο και να 'χα μπροστά μου έναν - ΕΝΑΝ - από αυτούς τους θρασύδειλους και ανώριμους "καλλιτέχνες" της μόδας, δε θα γύρναγε σπίτι του με τα ίδια μυαλά ή ζωντανός. Γιατί, δε λέω, έχουν καλλιτεχνική άποψη, ναι. Αλλά γιατί να την εφαρμόσουν μέσα από την καταστροφή χιλιάδων γυναικών? Θελετε να δημιουργήσετε? Ζωγραφίστε που να πάρει! Θα σας πουν και μπράβο! Τώρα όμως συγχαρητήρια! Καταστρέψατε τη γυναικεία φύση!

Δείτε παρακαλώ τι "όμορφη" που είναι αυτή η κοπέλα!

Χριστός Ανέστη!!!

Αύρες

Ο καθένας μας έχει κάτι μοναδικό και ξεχωριστό που κανένας δεν μπορεί να έχει όμοιο. Την αύρα. Είναι όπως τα δαχτυλικά αποτυπώματα ή η μυρωδιά - μοναδική.

Κάθε αύρα έχει ξεχωριστό μήνυμα για τον καθένα που τη συναντάει. Μια αύρα καθαρή και όμορφη για κάποιον μπορεί για κάποιον άλλο να είναι βρόμικη και άσχημη. Αυτό το καθορίζουν υπερβολικά πολλοί παράγωντες αλλά δεν είναι αυτό το θέμα μας.

Σίγουρα ο καθένας μας έχει πετύχει κάποιον στον δρόμο που μας προκαλεί αντιπάθεια ή και απέχθεια, χωρίς απαραίτητα να μας έχει κάνει τίποτα κακό. Είναι η αύρα γύρω από αυτόν τον άνθρωπο. Όλα επάνω του την καθορίζουν. Ακτινοβολεί αόρατα και επηρρεάζει τους γύρω του.

Κάποιοι άνθρωποι αισθάνονται αυτές τις αύρες. Κάποιοι τις βλέπουν κιόλας. Οι πρώτοι, αυτοί που αισθάνονται τις αύρες, είναι οι ευάλωτοι της κατάστασης γιατί είναι υπόδουλοι της ψυχολογικής κατάστασης των άλλων. Αν για παράδειγμα κάποιος είναι πολύ λυπημένος, θυμωμένος, χαρούμενος, ενθουσιασμένος, το ίδιο θα πάθουν και αυτοί. Τις περισσότερες φορές δεν το καταλαβαίνουν ότι το παθαίνουν. Οι δεύτεροι, αυτοί που βλέπουν τις αύρες, έχουν το πλεονέκτημα. Μπορούν εύκολα να αποφύγουν καταστάσεις στις οποίες δε θέλουν να εμπλακούν ή να προκαλέσουν καταστάσεις της αρεσκείας τους. Επίσης, αν είναι ευσυνήδειτοι για την ικανότητά τους μπορούν να αλλάξουν με ευκολία την ψυχολογική κατάσταση των άλλων. Αυτοί μπορούν πιο εύκολα να καταλάβουν την ικανότητά τους αυτή.

Βέβαια όλα αυτά δε γίνονται έτσι απλά και μαγικά. Οι προσωπικότητες των ανθρώπων αυτών είναι που αναπτύσουν τις ικανότητες αυτές. Πολλές φορές δεν γίνονται αντιληπτές και έτσι αυτοί που τις έχουν φαίνονται κυκλοθυμικοί, υπερβολικά ευαίσθητοι, ή απλά τρελοί.

Όταν κάποιος με την ευαισθησία αυτή συναντήσει έναν άνθρωπο με δυνατά συναισθήματα η αύρα του χτυπάει βαριά στο στέρνο και τότε σε μια στιγμή όλα τα συναισθήματα, όλη η ψυχολογία και ένα κομμάτι της προσωπικότητας ξετυλίγονται μέσα του, χωρίς να του ανήκουν.

Κάποιοι ζωγράφοι ή σκιτσογράφοι είναι ικανοί να δουν την αύρα του καθενός και έτσι σχεδιάζουν αυτό που εκπέμπει από μέσα του ο καθένας. Έτσι το αποτέλεσμα μπορεί να βγει όμορφο ή άσχημο αντίστοιχα. Δε φταίει ποτέ ο καλλιτέχνης αλλά η ψυχοσύνθεση του άλλου.

Είχα πάει μια φορά στο Σύνταγμα και κάπου ήταν ένας σκιτσογράφος που σχεδίαζε μια γυναίκα που είχε ποζάρει μπροστά του. Θυμάμαι πως η γυναίκα αυτή δεν ήταν ιδιαίτερα όμορφη. Ήταν παχουλή και το πρόσωπό της είχε πολλές ατέλειες. Αλλά κάτι παρατήρησα τότε. Τα μάτια της έδειχναν κάτι τόσο όμορφο και λαμπερό. Σε λίγο η εικόνα της μπροστά μου έγινε πολύ πιο όμορφη. Προφανώς δεν το είχα δει μόνο εγώ αυτό. Ο σκιτσογράφος είχε φτιάξει ακριβώς αυτό που είδα φροντίζοντας να τονίσει ιδιαίτερα την πηγή της ομορφιάς που έδειχνε η γυναίκα αυτή - τα μάτια της.

Τότε κατάλαβα πως λειτουργούν οι αύρες μας. Εμείς τις καθορίζουμε και τους δίνουμε χρώμα και ύφος. Και αν δεν είναι τόσο λαμπερές τότε τα μάτια μας είναι οι καθρέφτες τους.

Ο καθένας μας μπορεί να νιώσει την αύρα οποιουδήποτε. Απλά κάποιοι μπορούν πολύ πιο εύκολα και πολύ πιο έντονα.

Blogoπαίχνιδο XD

Βρήκα ένα blogoπαίχνιδο κάπου postαρισμένο (δε σας λέω που :P) και είπα να το δοκιμάσω να δω αν θα σας αρέσουν οι απαντήσεις μου. Σημείωση: όσα σας φανούν αστεία να ξέρετε πως ΔΕΝ ΑΣΤΕΙΕΥΟΜΑΙ.


1) Γιατί κλαις?
Γιατί μου σπάσανε τα νεύρα.

2) Γιατί δεν κλαις?
Γιατί δεν έχει νόημα.

3) Που είναι ο βάλτος?
Εκεί που είναι και τα βατράχια.

4) Ποιος και που είναι ο δεσμοφύλακας?
Εγώ και σου έρχομαι!

5) Που συναντάς μια εντελώς δική σου άβυσσο?
Στον εγκέφαλό μου. Άντε βγάλε άκρη.

6) Περιφρονείς κάτι?
Όποιον με περιφρονεί.

7) Θα ερωτευόσουν για πάντα?
Αν με ερωτευόντουσαν για πάντα ναι, βεβαίως, αλλιώς να πάνε από κει που ήρθανε.

8) Γιατί πουλιούνται τα “έργα τέχνης”?
Γιατί ξέρουν καλά την "τέχνη" οι "καλλιτέχνες".

9) Μήπως να αφαιρεθούν τα εισαγωγικά στην παραπάνω ερώτηση?
Ναι αμέ γιατί τότε θα αφαιρεθούν και τα δικά μου εισαγωγικά.

10) Do you remember revolution?
Χμμμ ναι, βέβαια, τότε που υπήρχαν ακόμα οι νεράιδες και οι άνθρωποι μπορούσαν να πετούν.

11) Θα ανέβαινες σ’ένα βουνό,αν το επέβαλε το ωροσκόπιο σου?
Όχι, θα ανέβαινα από μόνη μου έτσι και αλλιώς.

12) Θα σκότωνες τον παππού σου, αν το τζάμι δεν έσπαγε απ΄τον πάγο?
Όχι, ας τον αφήσω στη μιζέρια του για όσο του έμεινε.

13) Θα μπορούσες να κλείσεις τα μάτια σου, αν η ζωή σου έστηνε καρτέρι?
Ναι, γιατί είναι γραφτό να γίνει.

14) Θα κυλούσε η πέτρα του θανάτου το πρωί, εάν δεν κινδυνεύατε να τιμωρηθείτε από το
νόμο?
Όχι, αν πέρναγε από το χέρι μου.

15………
...Συμφωνώ.

16) Θα εξετάζατε το ενδεχόμενο να διανύσετε μετά τα μεσάνυχτα απ’την αρχή μέχρι το τέλος την οδό Αχαρνών,αν γνωρίζατε οτι ποτέ δεν θα σας συλλάβουν?
Ναι, παρέα με τον φίλο μου τον Σουγιά και τις κολλητές μου, την Σπάθα και την Αλυσίδα.

17) Θα σκότωνες τον Μπους, αν σου χάριζα 10 λαχταριστά εκλέρ?
Κοίτα για 10 εκλέρ δε νομίζω. Για 50εκλέρ το συζητάμε. Για 50 εκλερ και 10 προφιτερόλ πες πως πέθανε αύριο.

18) Θα μου έδειχνες τα σαπισμένα σου δόντια,αν έβλεπες μέσα τους τα αστέρια?
Εδώ δεν δείχνω τα καθαρά και υγειή μου δόντια, θα δείξω τα σάπια?


19) Θα έπεφτες στο πηγάδι αν ήσουν θλιμμένος?
Αν ήμουν θλιμμένη όχι. Αν ήμουν θλιμμένη και γριά ναι. Σιγά μην πέσω στο πηγάδι και να σπάσω τα πα΄ί΄δια μου από τώρα.

Κλωστές

Κάθε άνθρωπος έχει τα δάχτυλά του τυλιγμένα με μια πολύ λεπτή κόκκινη κλωστή. Κανείς...ούτε καν αυτός που τυλίγετε από αυτήν δεν ξέρει πού καταλήγει. Πολλοί αγνοούν ακόμα και την ύπαρξή της ενώ άλλοι κουράζονται να ψάχνουν την άλλη άκρη της και τα παρατάνε.
Στην άλλη άκρη πάντα υπάρχει κάποιος άλλος που ίσως και αυτός από την πλευρά του να ψάχνει την άκρη της κλωστής στο χέρι του. Όταν βρεθούν οι δυο άκρες η κλωστή μικραίνει και διπλώνεται γύρω από τους δυο ανθρώπους τυλίγωντάς τους. Η κλωστή μπορεί να γίνει γερή αλλά και εύθραστη ανάλογα με τους ανθρώπους που τυλίγει. Ίσως να γίνει μια χοντρή κορδέλα που θα τυλιχτεί τόσες πολλές φορές που θα σπάσει μόνο με τα ψαλίδια της μοίρας. Ίσως όμως η κλωστή να μην προλάβει να τυλιχτεί αρκετές φορές ούτε να προλάβει να γίνει αρκετά γερή με αποτέλεσμα να σπάσει αν προκύψουν προβλήματα.
Όταν η κορδέλα για οποιονδήποτε λόγο σπάσει ο άνθρωπος μένει για πάντα μόνος και ακόμα και αν προσπαθήσει να αλλάξει αυτήν τη θλιβερή μοίρα καταλήγει αργά ή γρήγορα και πάλι μόνος.
Εκτός από την κόκκινη αυτή κλωστή υπάρχουν παντού στο σώμα του κάθε ανθρώπου χιλιάδες ίσως και εκατομμύρια λευκές κλωστές που όλες καταλήγουν σε οποιονδήποτε άνθρωπο που πιθανόν να συναντήσει στη ζωή του. Αυτές οι κλωστές χρωματίζονται με κάθε είδους χρώμα και κάθε χρώμα αντιπροσωπεύει ένα συναίσθημα και μια συμπεριφορά που νιώθουν μεταξύ τους οι άνθρωποι που κρύβονται πίσω από κάθε άκρη.
Αν κάποιος άνθρωπος καταφέρει να βρει την άλλη άκρη της κόκκινης κλωστής του και επίσης καταφέρει να χρωματίσει αρκετές από τις λευκές του κλωστές τότε μπορεί να θεωρηθεί πραγματικά ευτυχισμένος...