Μερικές θεωρίες καλύτερα να μην δημοσιεύονται αλλά σε μια τέτοια χώρα τι σημασία έχει?
Ο κόσμος στα μάτια μου έχει 5 πλευρές. Ένα τρίγωνο.
Στην δεξιά κορυφή του (συμβολικά μιλώντας) είναι οι καλοί άνθρωποι που έχουν ιδεολογίες και θέλουν το καλό των άλλων και προσπαθούν με διάφορους τρόπους να καταφέρουν αυτό που θεωρούν σωστό για όλους.
Στην άλλη κορυφή είναι οι κακοί άνθρωποι που σκέφτονται μόνο τον εαυτό τους ή απλα σκέφτονται να ανέβουν εις βάρος των άλλων και είναι πολλές φορές επικύνδινοι και τους άλλους.
Οι 2 αυτές κορυφές είνει η μια δίπλα στην άλλη και γι' αυτό αλληλοεπηρεάζονται (τις περισσότερες φορές η μεν εκμεταλλεύεται τη δε).
Στην τελευταία κορυφή είναι οι άνθρωποι που δεν κάνουν τίποτα για να αλλάξουν οι ίδιοι τον κόσμο, αλλά σπέρνουν σπόρους καθοδήγησης (τις περισσότερες φορές στη σωστή πλευρά) και δημιουργούν ήρωες στην ιστορία του κόσμου.
Στο εσωτερικό του τριγώνου είναι ο κόσμος που ακολουθεί μια φυσιολογική ζωή και δεν κάνουν πολλά πράγματα για να αλλάξουν τίποτα στον κόσμο και πολλές φορές περιμένουν έναν ήρωα να εμφανιστεί και να τους σώσει.
Στο εξωτερικό του τριγώνου είναι οι ανώτερες δυνάμεις άγνωστες σε όλους και είναι αυτές που δημιουργούν αυτές τις ανθρώπινες προσωπικότητες που δίνουν ποικιλία στην παγκόσμια ιστορία.
Όλα αυτά δεν είναι παρά μια θεωρία. Σε πολλούς γνωστή, σε άλλους ακατανόητη και σε άλλους απλά χαζή.
Εγώ θέλω να πιστεύω πως αυτή είναι μια σωστή θεωρία και αν κάποιος θέλει να μου αλλάξει γνώμη πρέπει να μου δείξει κάτι πολύ ανώτερο.
Τρίτη 1 Ιουλίου 2008
Παρασκευή 20 Ιουνίου 2008
Free...ή μήπως όχι

Τέλειωσαν οι εξετάσεις και οι υποχρεώσεις...
Οποιοσδήποτε θα έλεγε "Οκ, είσαι ελεύθερη τώρα. Άντε, μπανάκια, βολτούλες και καλοπέραση."
Δεν είναι όμως έτσι...
Η παρέα μου έχει εξεταστικές και άλλες υποχρεώσεις, και αφού δεν έχω άλλη παρέα εκτός από αυτήν άρα δεν μπορώ να πάω οπουδήποτε μόνη μου, όπως παραδείγματος χάριν παραλία ή σινεμά, ή απλά μια βόλτα έτσι για να δω λίγο κόσμο, καμιά βιτρίνα ίσως, ή απλά για να πάρω λίγο αέρα.
Θα πει κανείς "Ωραία σε λίγο όμως τελειώνουν οι εξεταστικές οπότε τι τρώγεσαι;".
Πάλι δεν είναι έτσι γιατί η παρέα μου θέλει να πάει διακοπές και εγώ δεν μπορώ να είμαι εκεί λόγω του ότι τυπικά είμαι ανήλικη άρα δεν μπορώ να πάω. Μετά από λιγες μέρες θα πρέπει να πάω εγώ διακοπές με τους γονείς μου γιατί σπίτι δεν μπορώ να μείνω για τον ίδιο λόγο.
Άρα μένει μόνο ένας μήνας και κάτι από τους υποτιθέμενους τρεις μήνες διασκέδασης.
Και πάλι όμως δεν το θεωρώ ελευθερία. Γιατί πάλι θα πρέπει να κάνω κάτι υποχρεωτικά με κάποιον άλλον... Οπότε μένω κλεισμένη σε τέσσερις τοίχους περιμένοντας κάποιον να με πάρει από εδω μέσα...
Οποιοσδήποτε θα έλεγε "Οκ, είσαι ελεύθερη τώρα. Άντε, μπανάκια, βολτούλες και καλοπέραση."
Δεν είναι όμως έτσι...
Η παρέα μου έχει εξεταστικές και άλλες υποχρεώσεις, και αφού δεν έχω άλλη παρέα εκτός από αυτήν άρα δεν μπορώ να πάω οπουδήποτε μόνη μου, όπως παραδείγματος χάριν παραλία ή σινεμά, ή απλά μια βόλτα έτσι για να δω λίγο κόσμο, καμιά βιτρίνα ίσως, ή απλά για να πάρω λίγο αέρα.
Θα πει κανείς "Ωραία σε λίγο όμως τελειώνουν οι εξεταστικές οπότε τι τρώγεσαι;".
Πάλι δεν είναι έτσι γιατί η παρέα μου θέλει να πάει διακοπές και εγώ δεν μπορώ να είμαι εκεί λόγω του ότι τυπικά είμαι ανήλικη άρα δεν μπορώ να πάω. Μετά από λιγες μέρες θα πρέπει να πάω εγώ διακοπές με τους γονείς μου γιατί σπίτι δεν μπορώ να μείνω για τον ίδιο λόγο.
Άρα μένει μόνο ένας μήνας και κάτι από τους υποτιθέμενους τρεις μήνες διασκέδασης.
Και πάλι όμως δεν το θεωρώ ελευθερία. Γιατί πάλι θα πρέπει να κάνω κάτι υποχρεωτικά με κάποιον άλλον... Οπότε μένω κλεισμένη σε τέσσερις τοίχους περιμένοντας κάποιον να με πάρει από εδω μέσα...
Κυριακή 25 Μαΐου 2008
Eurovision
Είδα τη Eurovision το Σάββατο...πραγματικά έμεινα ολίγον άφωνη. Ενώ περιμενα κάποια τραγούδια να πάνε καλά από ότι φαινεται οι συμμαχίες έχουν μεγαλύτερη σημασία από την τέχνη του τραγουδιού και της ερμημείας και παρουσίασής του.
Για παράδειγμα είδα το Αζερμπα΄ι΄τζάν. Πραγματικά εντυπωσιάστηκα και πίστευα πως ένα τέτοιο τραγούδι θα έβγαινε στα πρώτα 5 τραγούδια...αλλά πού?
Είδα τη Σερβία και έμεινα με το στόμα ανοιχτό, και ενώ περίμενα να είναι κι αυτό στην 5αδα πάλι λάθος έκανα.
Για τη Ρωσία, βέβαια ήμουν σίγουρη πως θα ήταν από τα πρώτα 3 και τελικά ήταν πρώτο. Κοντά έπεσα :-P.
Η Ελλαδίτσα μας έστειλε ένα κομμάτι που τουλάχιστον εγώ δε περίμενα να τα πάει τόσο καλά όσο τα πήγε τελικά. Έτυχε και ήταν ανάμεσα στα καλά κομμάτια της φετινής Eurovision. Καλό αυτό.
Τέλος πάντων φέτος ήταν ανατρεπτικά τα αποτελέσματα αλλά και πολύ ανατρεπτικές οι παρουσιάσεις... δείτε, παράδειγμα την Αλβανία. Μη μου πείτε πως δεν ήταν κομματάρα.
Γενικά ήταν πολύ ωραία και φέτος και μακάρι να συνεχίσει έτσι :-).
Για παράδειγμα είδα το Αζερμπα΄ι΄τζάν. Πραγματικά εντυπωσιάστηκα και πίστευα πως ένα τέτοιο τραγούδι θα έβγαινε στα πρώτα 5 τραγούδια...αλλά πού?
Είδα τη Σερβία και έμεινα με το στόμα ανοιχτό, και ενώ περίμενα να είναι κι αυτό στην 5αδα πάλι λάθος έκανα.
Για τη Ρωσία, βέβαια ήμουν σίγουρη πως θα ήταν από τα πρώτα 3 και τελικά ήταν πρώτο. Κοντά έπεσα :-P.
Η Ελλαδίτσα μας έστειλε ένα κομμάτι που τουλάχιστον εγώ δε περίμενα να τα πάει τόσο καλά όσο τα πήγε τελικά. Έτυχε και ήταν ανάμεσα στα καλά κομμάτια της φετινής Eurovision. Καλό αυτό.
Τέλος πάντων φέτος ήταν ανατρεπτικά τα αποτελέσματα αλλά και πολύ ανατρεπτικές οι παρουσιάσεις... δείτε, παράδειγμα την Αλβανία. Μη μου πείτε πως δεν ήταν κομματάρα.
Γενικά ήταν πολύ ωραία και φέτος και μακάρι να συνεχίσει έτσι :-).
Εξετάσεις - Διάβασμα....άντε να τελειώνουμε
Εδώ και λίγες μέρες έχεουν ξεκινήσει οι εξετάσεις στο σχολείο μου. Ευτυχώς η ύλη δεν είναι δύσκολη και οι μέρες απλωτές.
Το πρόγραμμα θα τελειώσει αργά τον Ιούνιο :-(. Δεν εννοούν να μας αφήσουν ήσυχους μια ώρα αρχίτερα. Τι να κάνουμε όμως? Έτσι είναι τις πιο πολλές φορές.
Είναι και καλοκαίρι τώρα, έχει ανέβει η θερμοκρασία αισθητά και φέρνει μαζί την υπνιλία και τη βαρεμάρα. Ενώ λέω να διαβάσω συνειδητοποιώ ξαφνικά πως δεν μπορώ με τίποτα να διαβάσω εξαιτίας της βαρεμάρας μου.
Είναι σχεδόν εξωφρενικό. Για ένα μήνα θα προετοιμάζομαι και θα γράφω εξετάσεις. Για έναν ολόκληρο μήνα...
Το μόνο που θα θελα τώρα είναι γερό ύπνο και παραλία...να μου λείπει το διάβασμα..
Το πρόγραμμα θα τελειώσει αργά τον Ιούνιο :-(. Δεν εννοούν να μας αφήσουν ήσυχους μια ώρα αρχίτερα. Τι να κάνουμε όμως? Έτσι είναι τις πιο πολλές φορές.
Είναι και καλοκαίρι τώρα, έχει ανέβει η θερμοκρασία αισθητά και φέρνει μαζί την υπνιλία και τη βαρεμάρα. Ενώ λέω να διαβάσω συνειδητοποιώ ξαφνικά πως δεν μπορώ με τίποτα να διαβάσω εξαιτίας της βαρεμάρας μου.
Είναι σχεδόν εξωφρενικό. Για ένα μήνα θα προετοιμάζομαι και θα γράφω εξετάσεις. Για έναν ολόκληρο μήνα...
Το μόνο που θα θελα τώρα είναι γερό ύπνο και παραλία...να μου λείπει το διάβασμα..
Τετάρτη 14 Μαΐου 2008
Μέτρο!!!!!! Έλεος πια!!!!!!

Άκουσα στην τηλεόραση για πρότυπα σώματος και φρίκαρα. Πραγματικά δεν εξηγείται αλλιώς, ο κόσμος τρελάθηκε.
'Ακουσα πως γίνονται πλαστικές και δίαιτες σε βαθμό εξωφρενικό από κοπέλες μικρής ηλικίας ως και 15 ετών. Λένε στην Αμερική αντί να δώσουν οι γονείς στην 15χρονη κορούλα τους λεφτά για αυτοκίνητο στα γενέθλιά της της δίνουν λεφτά για πλαστική στήθους. ΣΤΑ 15!!!!!!!! Που στα 15 καλά καλά δεν έχει μπει στο στάδιο ανάπτυξης σύμφωνα με τα δεδομένα του σήμερα. Στο εξωτερικό αλλά και στην Ελλάδα πάρα πολλές - οι περισσότερες γυναίκες προσπαθούν με χίλιους τρόπους να κάνουν τέλειο σώμα και πρόσωπο σαν αυτό στα εξώφυλλα λες και είναι τόσο χαζές (ισως και να είναι) ωστε να πιστεύουν στις αληθινές φωτογραφίες αγνοώντας τα "μαγικά" του photoshop.
Δεν κατηγορώ τους πάντες, βέβαια. Εννοείται πως αν κάποια γυναίκα έχει κάποιο πρόβλημα με τα κυβικά του σώματος ή την αισθητική του προσώπου δικαιούται να βοηθηθεί.
Αλλά με τις άλλες τι γίνεται? Τώρα πια, ακόμα και γυναίκες - κοπέλες με πολυ καλό σώμα και πρόσωπο τείνουν να καταστρέφονται επειδή δεν είναι αυτό που βλέπουν στο εξώφυλλο ενός περιοδικού και λενε: ΟΥΑΟΥ!
Βάζουν το ψεύτικο πιο μπροστά από το αληθινό και ανταλλάσοντας τις θέσεις αυτών των 2. Και πιστεύουν πως ετσι θα γίνουν όμορφες και πως όλος ο κόσμος θα υποκλίνεται μέχρι που συνειδητοποιούν - αργά πλέον - ότι δεν μπορούν να σταματήσουν την αυτοκαταστροφή τους και γίνονται πιο δηστυχισμένες από ότι ήταν πριν.
Δεν μπορεί κανείς να καταλάβει πως όλα θέλουν μέτρο και προσπάθεια όχι μόνο από το σώμα αλλά και το μυαλό?
Μια φίλη μου, ψηλότερη και πιο αδύνατη από μενα, έλεγε πως ήθελε να χάσει βάρος και πως ήθελε να κάνει και πλαστική στο στήθος (είναι 1,70 και 55 κιλά). Όσο και να προσπαθούσα να της αλλάξω γνώμη και όσο και αν της έλεγα ότι καλύτερα να γυμναστεί παρά να μην τρώει δε με άκουγε και έχανε όλο και πιο πολύ βάρος. Κάποια στιγμή έχασε και έφτασε τα 50 κιλά αλλά φαινόταν ιδιαίτερα έντονα. Είχε καταντήσει στα 18 της να είναι τελείως άστηθη και το σώμα της ήταν σχεδόν ανύπαρκτο. Το πρόσωπο της δε είχε γεμίσει ρυτίδες και τα μάτια της είχαν πεταχτεί έξω. Όσο κι αν της έλεγα να σταματήσει δεν καταλάβαινε πως αυτό που έβλεπε - γιατί έβλεπε πως ασχήμενε - ήταν εξαιτίας της ανορεξίας. Νόμιζε πως ήταν φυσικό.
Μόνο και να 'χα μπροστά μου έναν - ΕΝΑΝ - από αυτούς τους θρασύδειλους και ανώριμους "καλλιτέχνες" της μόδας, δε θα γύρναγε σπίτι του με τα ίδια μυαλά ή ζωντανός. Γιατί, δε λέω, έχουν καλλιτεχνική άποψη, ναι. Αλλά γιατί να την εφαρμόσουν μέσα από την καταστροφή χιλιάδων γυναικών? Θελετε να δημιουργήσετε? Ζωγραφίστε που να πάρει! Θα σας πουν και μπράβο! Τώρα όμως συγχαρητήρια! Καταστρέψατε τη γυναικεία φύση!
Δείτε παρακαλώ τι "όμορφη" που είναι αυτή η κοπέλα!
Σάββατο 26 Απριλίου 2008
Παρασκευή 18 Απριλίου 2008
Αύρες

Ο καθένας μας έχει κάτι μοναδικό και ξεχωριστό που κανένας δεν μπορεί να έχει όμοιο. Την αύρα. Είναι όπως τα δαχτυλικά αποτυπώματα ή η μυρωδιά - μοναδική.
Κάθε αύρα έχει ξεχωριστό μήνυμα για τον καθένα που τη συναντάει. Μια αύρα καθαρή και όμορφη για κάποιον μπορεί για κάποιον άλλο να είναι βρόμικη και άσχημη. Αυτό το καθορίζουν υπερβολικά πολλοί παράγωντες αλλά δεν είναι αυτό το θέμα μας.
Σίγουρα ο καθένας μας έχει πετύχει κάποιον στον δρόμο που μας προκαλεί αντιπάθεια ή και απέχθεια, χωρίς απαραίτητα να μας έχει κάνει τίποτα κακό. Είναι η αύρα γύρω από αυτόν τον άνθρωπο. Όλα επάνω του την καθορίζουν. Ακτινοβολεί αόρατα και επηρρεάζει τους γύρω του.
Κάποιοι άνθρωποι αισθάνονται αυτές τις αύρες. Κάποιοι τις βλέπουν κιόλας. Οι πρώτοι, αυτοί που αισθάνονται τις αύρες, είναι οι ευάλωτοι της κατάστασης γιατί είναι υπόδουλοι της ψυχολογικής κατάστασης των άλλων. Αν για παράδειγμα κάποιος είναι πολύ λυπημένος, θυμωμένος, χαρούμενος, ενθουσιασμένος, το ίδιο θα πάθουν και αυτοί. Τις περισσότερες φορές δεν το καταλαβαίνουν ότι το παθαίνουν. Οι δεύτεροι, αυτοί που βλέπουν τις αύρες, έχουν το πλεονέκτημα. Μπορούν εύκολα να αποφύγουν καταστάσεις στις οποίες δε θέλουν να εμπλακούν ή να προκαλέσουν καταστάσεις της αρεσκείας τους. Επίσης, αν είναι ευσυνήδειτοι για την ικανότητά τους μπορούν να αλλάξουν με ευκολία την ψυχολογική κατάσταση των άλλων. Αυτοί μπορούν πιο εύκολα να καταλάβουν την ικανότητά τους αυτή.
Βέβαια όλα αυτά δε γίνονται έτσι απλά και μαγικά. Οι προσωπικότητες των ανθρώπων αυτών είναι που αναπτύσουν τις ικανότητες αυτές. Πολλές φορές δεν γίνονται αντιληπτές και έτσι αυτοί που τις έχουν φαίνονται κυκλοθυμικοί, υπερβολικά ευαίσθητοι, ή απλά τρελοί.
Όταν κάποιος με την ευαισθησία αυτή συναντήσει έναν άνθρωπο με δυνατά συναισθήματα η αύρα του χτυπάει βαριά στο στέρνο και τότε σε μια στιγμή όλα τα συναισθήματα, όλη η ψυχολογία και ένα κομμάτι της προσωπικότητας ξετυλίγονται μέσα του, χωρίς να του ανήκουν.
Κάποιοι ζωγράφοι ή σκιτσογράφοι είναι ικανοί να δουν την αύρα του καθενός και έτσι σχεδιάζουν αυτό που εκπέμπει από μέσα του ο καθένας. Έτσι το αποτέλεσμα μπορεί να βγει όμορφο ή άσχημο αντίστοιχα. Δε φταίει ποτέ ο καλλιτέχνης αλλά η ψυχοσύνθεση του άλλου.
Είχα πάει μια φορά στο Σύνταγμα και κάπου ήταν ένας σκιτσογράφος που σχεδίαζε μια γυναίκα που είχε ποζάρει μπροστά του. Θυμάμαι πως η γυναίκα αυτή δεν ήταν ιδιαίτερα όμορφη. Ήταν παχουλή και το πρόσωπό της είχε πολλές ατέλειες. Αλλά κάτι παρατήρησα τότε. Τα μάτια της έδειχναν κάτι τόσο όμορφο και λαμπερό. Σε λίγο η εικόνα της μπροστά μου έγινε πολύ πιο όμορφη. Προφανώς δεν το είχα δει μόνο εγώ αυτό. Ο σκιτσογράφος είχε φτιάξει ακριβώς αυτό που είδα φροντίζοντας να τονίσει ιδιαίτερα την πηγή της ομορφιάς που έδειχνε η γυναίκα αυτή - τα μάτια της.
Τότε κατάλαβα πως λειτουργούν οι αύρες μας. Εμείς τις καθορίζουμε και τους δίνουμε χρώμα και ύφος. Και αν δεν είναι τόσο λαμπερές τότε τα μάτια μας είναι οι καθρέφτες τους.
Ο καθένας μας μπορεί να νιώσει την αύρα οποιουδήποτε. Απλά κάποιοι μπορούν πολύ πιο εύκολα και πολύ πιο έντονα.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)


