Πάρτυ έκπληξη

Μια ωραία μέρα, μια ωραία πρωιά ξύπνησα νωρίς για να πάω από νωρίς στη σχολή ζωγραφικής να συνεχίσω κάτι που έφτιαχνα. Εκεί που ετοιμαζόμουν να πάω λοιπόν, ΤΣΟΥΠ! να σου οι 2 κολλητουλίνες μου. Χαρές, βόλτες, να λέμε τα νέα μας και πολλά άλλα.

Τότε λοιπόν με την κουβέντα μου ξεφουρνίζει η μια κοπέλα τα σχέδιά της τα πονηρά. Είχε ετοιμάσει μια βδομάδα τώρα ένα πάρτυ έκπληξη για μια κοινή μας φίλη (εγώ προσωπικά βέβαια την είχα δει και της είχα μιλήσει μόνο κανα δυο φορούλες) και με κάλεσε κι εμένα. Εγώ βέβαια είπα ναι όλο χαρά που θα ξέσκαγα λίγο παραπάνω. Πήγαμε η καθεμία μετά στη δουλειά της και κανονίσαμε να βρεθούμε το βράδυ στο σπίτι της κοπέλας.

Εγώ τελικά άργησα γιατί είχα σχολείο το βράδυ μέχρι τις 10 περίπου. Η κολλητή μου όμως τα κανόνισε για μένα. Η κοπέλα θα ερχόταν 5 λεπτά μετά από εμένα. Έτσι λοιπόν έφτασα στο σπίτι και όλο ανησυχία και πανικό μου λέει η κολλητή μου να ανέβω φρήγορα γιατί η κοπέλα είχε μόλις μπει στο τετράγωνο για το σπίτι της. Εγώ πανικόβλητη σχεδόν τρέχω στο σπίτι. Ήταν να ανέβω στον 4ο όροφο αλλά το ασανσέρ δε βόλευε γιατί θα αργούσε. Οπότε πήρα βουρ στις σκάλες! 1ος, 2ος, στον 3ο όροφο ακούω ξαφνικά το κλειδί να γυρίζει και την πόρτα του εισογείου να ανοίγει. Τώρα, λέω, την κάτσαμε! Ευτυχώς η κοπέλα πήρε το ασανσέρ. Έφτασα στον όροφο, μπήκα στο σπίτι της και ετοιμάσαμε την τούρτα και τα φωτάκια. Η κοπέλα μπήκε μέσα 20 δευτερόλεπτα μετά. ΕΚΠΛΗΞΗ!!!!!! φωναξαμε όλοι. Εκείνη να έχει μείνει στήλη άλατος. Έμεινε έτσι για λίγο και μετά άρχισε τα βρισίδια μια μια όλες μας όχι για άλλον λόγο αλλά επειδή ετοίμαζε αυτή πάρτυ μόνη της για την άλλη εβδομάδα. Μετά δεν άντεξε και έβαλε τα κλάματα. Εμείς τα χάσαμε για λίγο αλλά μετά όλα καλά, ευτυχώς.

Τέλος πάντων όλα πήγαν καλά. Μουσική, χορός και διηγήσεις της καθεμίας μας για το τι κάναμε για να συμμετάσχουμε στην έκπληξη. Γέλια πολλά και αναμνηστικές φωτογραφίες. Τι όμορφες στιγμές!

Εγώ έφυγα αργά ή τουλάχιστον έτσι πίστευα μέχρι που έμαθα πως όλες οι άλλες έφυγαν το πρωί. Το ευχαριστήθηκα όμως. Ήμουν εκεί στη χαρά της κοπέλας και χάρηκα κι εγώ. Έκανα κι άλλες γνωριμίες και μίλησα με άτομα για ωραία πράγματα.

Όλα ήταν καλά.

Ο καλύτερος φίλος του ανθρώπου - το internet

Θυμάμαι πάντοτε κορόιδευα τα site του τύπου hi5 και προγράμματα του τύπου bearshare και όλους αυτούς που ασχολούνταν με αυτά. Καθώς όμως σιγά σιγά άρχισα να αισθάνομαι πιο πνιγμένη από υποχρεώσεις και το πρόγραμμά μου είχε αρχίσει να γίνεται όλο και πιο σαλάτα κατάλαβα τη χρησιμότητα όλων αυτών κι ας δυσφημίζονται από τόσους ανθρώπους που τα χρησιμοποιούν για διάφορους σκοπούς κυρίως σεξουαλικούς. Με όλα αυτά που γίνονται τριγύρω και χωρίς πολλούς ίσως και καθόλου φίλους να σε στηρίξουν χρειάζεται ένας παραπάνω άνθρωπος να σου πει μια καλή κουβέντα, να σου κάνει λίγο παρέα, να σε κάνει να γελάσεις, να αισθανθείς λίγο σημαντικός για κάποιον ακόμα κι αν δεν τον δεις ποτέ στη ζωή σου ή δεν του μιλήσεις ποτέ από το τηλέφωνο.
Εγώ δεν το κατάλαβα παρά μόνο πρόσφατα. Ήμουν τόσο θλιμμένη, τόσο εκνευρισμένη, και όταν είχα ανάγκη από κάποιον να μου μιλήσει, να να μου δώσει μια συμβουλή κανένας δεν ήταν εκεί. Βέβαια υπάρχουν και οι γονείς, ναι, αλλά άλλη γενιά και άλλες ιστορίες. Και γενικά δεν είναι αυτό που πραγματικά θα γεμίσει κάποιον που αναζητά κάτι παραέξω από το σπίτι, όπως εγώ. Εκεί όμως, ΄μέσα στο διαδικτυακό παιχνίδι πάντα βρίσκεις μια παρέα. Μπορεί να μην βρεις από την αρχή την κατάλληλη παρέα, αλλά το internet κολυμπάει στους χρήστες. Μόλις βρεθεί μια παρέα στα μέτρα σου μπορεί να σε παρηγορήσει ανώνυμα και ίσως να το ρίξουν και λίγο στην πλάκα αλλά τουλάχιστον θα σου πούνε δυο λόγια της προκοπής και θα σου κάνουν παρέα σαν ν είστε φίλοι χρόνια.
Αυτό δε βοήθησε να διορθωθεί η κατάστασή μου στην καθημερινότητα αλλά με βοήθησε να έχω περισσότερη υπομονή από ότι προτύτερα.
Γι' αυτό και δεν κατηγορώ πια ανθρώπους πάνω κάτω στην ηλικία μου που ασχολούνται με το internet 24/7. Τώρα πια τους καταλαβαίνω και συμπάσχω μαζί τους.
Πίστευα πως η φαντασία μου και η δημιουργηκότητά μου θα με βοήθαγε να νιώθω πάντα καλύτερα. Όμως τώρα πια ο κόσμος της φαντασίας μου έπεσε. Ίσως όχι οριστικά. Όμως έπεσε και αυτό με έκανε να γίνω πιο πολύ σαν τους άλλους.